Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition 2019 – autotest

Deze testauto werd ons aangeboden door Mitsubishi Motor Sales Nederland B.V.



2WDx2 + 2WD

Samenvatting
De Mitsubishi Outlander PHEV numero zoveel wat aangeeft dat deze auto een succes is anders zou deze auto niet na zoveel jaren nog steeds op de markt zijn. Ik kan mij nog heel er goed herinneren dat ik de eerste versie van de Mitsubishi Outlander PHEV heb getest in 2009. Die auto was ontzettend leuk en dat kwam vooral omdat ik met die auto dingen kon doen die eigenlijk niet zouden moeten kunnen vanwege de zeer comfortabele vering/demping. En juist die vering/demping is op deze Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition volledig het tegenovergestelde van die 2009-versie. Deze S-Edition heeft namelijk uitstekende High Performance Bilstein schokdempers en dat merk je duidelijk. De wegligging is minder leuk dan van die 2009-versie maar wel veel beter. Tijdens mijn rondje Space Business Park, de oprit bij ‘t Heen en de mooie S-bocht van de A4/N44 naar de N11/Papeweg heb ik de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition zwaar op de grens gereden. In die laatste twee S-bochten ging de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition zwaar aan het glijden maar ja ik was dan ook wel heel erg aan het pushen in de Sportstand (=Parallel Mode=225 Pk). Het feit dat ik ‘m echter weer vrij makkelijk onder controle kreeg zegt alles over de uitstekende wegligging en balans van deze auto. In de regen is deze auto ronduit fantastisch vanwege de vierwielaandrijving (elektromotor + benzinemotor voor en elektromotor achter) met S-AWC (=Super-All Wheel Control) want vergeet niet dat er geen verbinding is tussen de voor- en de achteras die functioneren volledig onafhankelijk van elkaar. De software zorgt ervoor dat alles vlekkeloos verloopt en dat mag je gerust een uitmuntend stukje vakwerk noemen van de software-engineers die dit geprogrammeerd hebben. Qua sturen vind ik deze S-Edition directer dan zijn voorgangers maar ja die “S” staat er dan ook niet voor niets. Het interieur van de S-Edition ziet er netjes en compleet uit. De leren bestuurdersstoel zit heerlijk en is in alle mogelijke standen verstelbaar. De bagageruimte is iets minder groot dan de gewone Mitsubishi Outlander PHEV die ik in 2014 heb getest maar het scheelt heel erg weinig. Eén van de betere dingen in deze auto is het audiosysteem dat is namelijk van het bekende Amerikaanse audiomerk Rockford Fosgate. Kenners weten dat dit staat voor een uitstekende geluidskwaliteit. En ja wat moet ik verder nog zeggen? Oh ja het enige dat me opgevallen is en ik persoonlijk nogal vervelend vond is de afwezigheid van een NavSat. Mitsubishi gaat er vanuit dat iedereen een smartphone heeft en dus navigeert via Google Maps op zijn/haar smartphone. Helaas heb ik geen smartphone maar een Nokia 3310 want ik wil absoluut geen smartphone.

Plus: Bagageruimte – Wegligging – Zitruimte
Min: Opladen duurt lang voor weinig kilometers

Testverslag
Misschien is en blijft dit wel de meest vreemde PHEV met 4-wielaandrijving ooit. Toen ik de allereerste versie van de Mitsubishi Outlander PHEV mocht testen realiseerde ik me na het lezen van de brochure pas wat voor ongelofelijk vreemde auto dit is. Twee aangedreven voorwielen en twee aangedreven achterwielen die zonder een mechanische verbinding hun werk doen met behulp van ieder hun eigen elektromotor. Je zou denken dat moet toch fout gaan zonder mechanisch sperdif maar niet dus! Alleen al om deze reden vind ik dit één van de meest intrigerende 4-wielaangedreven auto ooit gebouwd. Het is eigenlijk net zo’n vreemde auto als de Citroën 2CV Sahara, dat was een 2CV met een boxermotor voor en een boxermotor achter. Het blijft voor mij uiterst vreemd dat vrijwel geen enkele bestuurder van deze Mitsubishi Outlander PHEV weet in wat voor vreemde auto hij/zij rijdt. Toen ik bij Mitsubishi Motors Nederland langs de slagboom (met de motor rij ik er langs ipv. onderdoor) reed schoot het vrijwel meteen door mijn hoofd dat ik waarschijnlijk aan de overkant moest zijn. Vroeger moest ik Mitsubishi’s ophalen in Schiphol-Rijk/importeur of Hoofddorp/dealer en nu in Amstelveen/importeur of Amstelveen/dealer. De Mitsubishi-dealer Goldcar zit een paar 100 meter verderop aan de overkant. Na het stallen van mijn motor en twee handtekeningen kon ik instappen en vertrekken. Nou ja uh vertrekken ik zat eerst te klooien met de versnellingspook in D te zetten. Ik heb echt zo ongelofelijk lang geleden voor het laatst in een Hybrid met dit pientere pookje (bekend van de Toyota Prius = R/N/D/B) gereden dat ik er even een gigantisch kwartje moest vallen. En net toen ik weg wilde rijden bedacht ik me dat ik geen laadpasje had gekregen van de baliedame. Ik keek eerst achter de zonneklep en toen in het handschoenenvak maar zag niets. Ik liep weer naar binnen en net toen ik het aan de baliedame vroeg schoot het door mijn hoofd dat-ie waarschijnlijk in een apart pasjesvakje zit in het handschoenenvak. Ja dus! Gaat lekker zo op Valentijnsdag met mij, ha, ha. Ik besloot rechtsaf te slaan richting de N201 naar huis te rijden maar toen ik op de N201 reed en een bord zag met daarop De Kwakel/Kudelstaart/Leimuiden bedacht ik me en reed die kant op. Op zo’n mooie zonnige dag ben je knettergek als je de meest saaie weg naar huis neemt dat gaan we niet doen dus.

Richting De Kwakel rijdend viel me op dat de tractie-accu wel heel erg snel leeg liep. Ik meen me toch te herinneren dat ik een keer bijna 50 km gehaald heb op één acculading. Maar ja het was koud en er lagen winterbanden om de vier 18-inch velgen. En dan kun je zomaar 25-30 procent inleveren qua actieradius, Jaguar I-Pace kopers weten daar alles van. Maar ach bij Bilderdam kon het genieten beginnen want dit vind ik toch wel één van de mooiste plekjes in Nederland. Vooral de Geerpolderplas en meteen daarna de Langeraarse Plassen zijn erg mooi omdat de Plassen direct aan de smalle B-weg liggen. Op dit korte stukje weg zag ik een Grote Zilverreiger een mol naar binnen werken, een Torenvalk op een houten hek zitten en een haas door het weiland rennen. Ik reed hooguit 50 km/u (max. snelheid is hier 60 km/u en 80 km/u) om de actieradius zoveel mogelijk op te rekken en gelukkig was het erg rustig op de weg. Bij Ter Aar aangekomen wist ik al 100 procent zeker dat ik volledig elektrisch naar huis niet zou gaan redden. Omdat het rustig was kon ik 50 km/u blijven rijden en bij de stoplichten naar Woubrugge aangekomen pakte ik de ventweg – rijden meestal tractoren – waar ik 40 km/u ben gaan rijden. Bij Woubrugge zat ik op rond de 28 km en nu al was de Li-ion accu bijna leeg terwijl ik nota bene amper 80 km/u heb gereden. Maar ja echt warm was het niet en dan gaat het snel met de opgeslagen accu-energie. De Li-ion tractie-accu is nog steeds iets meer dan tweemaal zo groot als mijn Renault Twizy oftewel 13,8 kWh. Rond de 30 kilometer (ik had de tripmeter pas kilometers na vertrek op nul gezet) sprong de benzinemotor aan dus de actieradius ligt met koud weer zo rond de 33-35 kilometer was mijn schatting. In de buurt van mijn appartement aangekomen besloot ik meteen maar de Samsonite kofferset te fotograferen dan had ik dat maar gehad. Van de vorige Mitsubishi Outlander PHEV kon ik me herinneren dat er aardig wat koffers in de bagageruimte passen. In deze S-Edition passen iets minder liters maar dat valt heel erg mee, uiteindelijk maar iets van 50-26=24 liter minder. Niet verkeerd voor een Plug-In Hybrid al met al.

Samsonite kofferset
Met hoedenplank: 3×50-liter + 3×33-liter + 13-liter
Zonder hoedenplank: 3×70-liter + 2×50-liter + 3×33-liter + 3×13-liter

Snelwegzuinigheidsrit
Omdat ik het maar gehad wilde hebben heb ik donderdagavond meteen een snelwegzuinigheidsrit gemaakt met 100 km/u op de Adaptive Cruise Control of als je dat persé wilt kan het ook op de gewone Cruise Control want het schoot mij ineens te binnen dat deze Mitsubishi Outlander PHEV beiden heeft. Als je op de knop voor de Cruise Control drukt krijg je als eerste de Adaptive Cruise Control te zien op het kleine display tussen de tellers. Hou je deze knop meerdere seconden ingedrukt dan springt-ie op de gewone Cruise Control. Handig om te weten want de Adapative Cruise Control is niet altijd even fijn als ik eerlijk ben, zeker in een stadse omgeving niet want dan reageert de radar soms op bewegende verkeersdeelnemers in de kant van de weg of soms zomaar om niets. Dat maakt maar weer eens duidelijk dat de radardetectiesystemen nog lang niet volmaakt zijn en daarom geloof ik ook niet in de zelfsturende auto. Als er een kartonnen doos op de weg ligt gaat zo’n zelfrijdende auto stilstaan terwijl-ie gewoon door had kunnen rijden. Of ik heb wel eens gehad dat er een vogel vlak voor de auto langs vloog en het automatische remsysteem van het ACC keihard ingreep (hebben alle andere automerken – behalve Subaru – ook last van) terwijl die vogel allang gevlogen was. Ik was benieuwd hoe ver ik zou komen op een volle Li-ion accu in de Eco-rijmodus. Die Eco-rijmodus moet je wel elke keer tijdens het instappen opnieuw inschakelen, de auto start dus altijd in de Normal-rijmodus en verder heb je ook nog een Sport-rijmodus. Gek genoeg heeft deze Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition niet één knop voor de bediening van de rijmodi. De knop voor de Eco-rijmodus zit net onder het touchscreen terwijl de knop voor de Sport-rijmodus op de midden-console zit. Als je de Sport-rijmodus aanzet wordt overigens ook altijd de benzinemotor geactiveerd en dat is ook wel logisch want de Li-ion accu alleen heeft nooit genoeg capaciteit om de elektromotoren voor en achter net als een volledig elektrische auto vooruit te laten spuiten in de Sport-rijmodus. Verder mag je het vermogen/koppel van de voorste (82 Pk/137 Nm) en achterste (95 Pk/195 Nm) elektromotor niet zomaar bij elkaar optellen* dus zo simpel als het lijkt is het niet.

Ik startte bij de oplaadpaal voor mijn huis en ben daarna de kortst mogelijk route naar de A44 gereden en dat is exact 2,0 kilometer. Ik had geen idee hoe ver ik zou gaan komen dus het leek met het beste om met een halfvolle Li-ion accu weer om te keren. Het rijden ging erg lekker en omdat ik ruim na de spits zat kon ik prima mijn standaard zuinigheidsrit-snelheid van 100 km/u aanhouden. Zoals ik al verwacht had was de beste gelegenheid om weer om te draaien de afrit naar Oude-Wetering. Dat ligt op exact 17,5 km en dat viel me behoorlijk tegen maar ja de lage buitentemperatuur, de winterbanden én waarschijnlijk de elektrische verwarming (stom dat ik daar niet aan gedacht heb!) zorgen ervoor dat de elektrische actieradius behoorlijk omlaag gaat. Dat wordt dus sowieso nog een elektrisch ritje met de elektrische verwarming uit! Volgens de online brochure kan deze Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition volgens de WLTP-testmethode maximaal 43 km afleggen. Ik heb geen idee of ze daarmee een snelwegrit bedoelen of een rit over binnenwegen. Ik ga er maar vanuit dat ze snelweg bedoelen maar dat weet ik niet zeker. Dus heb ik het maar even opgezocht om eens te kijken wat die WLTP testmethode nou precies inhoudt. [WLTP-info.nl] De WLTP-rijcyclus is verdeeld in vier delen met verschillende gemiddelde snelheden: laag, gemiddeld, snel en zeer snel. Elk deel omvat een variatie aan rij-fasen, stops, acceleraties en remacties. Van elk bepaald type auto, wordt elke aandrijflijn (motor- en versnellingsbakcombinatie) getest, met een WLTP-uitkomst voor de auto in zijn lichtste versie (de meest zuinige) en zwaarste versie (minst zuinige). [/quote WLTP-info.nl] Nou alle rijstijlen en soorten wegen dus. Maar het blijft natuurlijk nog steeds een laboratoriumtest vergeet dat niet! Vandaar dat de RDE-test eraan komt oftewel Real Driving Emissions-test. Na het omdraaien bij Oude-Wetering sloeg de benzinemotor heel even en dat terwijl ik alleen maar heel laat in de remmen ging en een hoge bochtensnelheid aanhield… vreemd! De rit terug ging erg lekker en bij Leiden aangekomen was de Li-ion accu helemaal leeg en sloeg de benzinemotor aan bij een stand van 31,3 km op de Tripmeter. 31,3 km + 30 procent (10 procent voor de winterbanden en 20 procent voor de lage buitentemperatuur) = 40,69 km. Het volledig volladen van de Li-ion accu duurde overigens 4 uur en 15 minuten wat ik best lang vind voor maar 13,8 kWh. Mijn Renault Twizy laadt in ongeveer de helft van de tijd vol aan een gewoon 220V stopcontact.

*Wat betreft het vermogen is de calculatie als volgt:
– In Serie Mode kunnen de elektromotoren samen maximaal 60 kW + 70 kW = 130 kW (=177 Pk) vermogen afgeven.
– In Parallel Mode kan de verbrandingsmotor die dan aan de vooras is gekoppeld 99 kW leveren, de elektromotoren kunnen dan 66 kW ter ondersteuning extra aandrijfkracht leveren. Het totaal is dan 99 kW + 66 kW = 165 kW (=225 Pk)

Weer 30+ km
Zaterdag moest ik eerst even mijn moeder naar Voorhout brengen want die zag het niet zitten om te gaan fietsen en ik gaf haar groot gelijk. Werkelijk overal (Leiden – Katwijk aan Zee – Oegstgeest – Rijnsburg – Valkenburg ZH) zijn fietspaden en/of wegen afgesloten met als bijkomend nadeel overal zand, modder, gaten en loszittende stoeptegels. Dan ga je als 80-plusser niet voor je plezier 10 kilometer fietsen want je hebt zomaar een gebroken heup of schouder te pakken en de gemeente waar het fietspad is lacht je hard uit als er een ongeluk gebeurt. Ach weer een oudje zwaar gewond of dood lekker boeiuh is de gedachte van de wethouder van Verkeer. Ik had de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition de avond ervoor al opgeladen dus we konden met een volle Li-ion accu vertrekken. Ik was benieuwd hoe ver ik dit keer zou komen op een volle Li-ion accu. Vanwege de vele afgesloten wegen was ik verplicht een 80-weg te nemen wat helaas minder goed is voor de actieradius. In theorie zou ik namelijk over allemaal 50/60-wegen naar Voorhout kunnen rijden. Na vertrek zette ik de stuur- en stoelverwarming aan en vroeg me toen af of die van invloed zijn op de elektrische actieradius. De gewone verwarming stond overigens ook aan maar die is dus van het type elektrisch las ik in de brochure (geen warmtepomp dus gek genoeg) en ook daarvan was ik benieuwd wat de invloed zou zijn op de elektrische actieradius. Ik ga dan ook zeker een elektrisch ritje maken met de verwarming volledig uit. Wat je jammer genoeg niet kunt zien is hoe lang het opladen duurt als je de auto afsluit nadat je ‘m aan de oplaadpaal hebt gehangen. Bij de meeste elektrische auto’s en PHEV’s verschijnt er dan op het display hoelang het opladen gaat duren. Oké er is een Mitsubishi Remote Control-app maar ik heb en wil geen smartphone want ik heb gewoon niets met deze meest achterlijke uitvinding van de mensheid ooit. Mijn moeder was trouwens erg te spreken over de hoge instap en de lekkere stoelen en het moet gezegd worden de leren stoelen en achterbank zitten heerlijk.

De muziek heb ik onderweg maar niet al te hard gezet want het geluid uit het Rockford Fosgate audiosysteem is oorstrelend mooi. En nee ik luister niet naar die stomdronken Gieltje 6-pack Debieltje maar altijd naar mijn eigen MP3-liedjes. Even wat informatie over het Rockford Fosgate Premium Audiosysteem
Met negen speakers rondom beleeft u het spectaculaire geluid van DTS Neural Surround.
– 3,5 cm soft dome tweeter
– 16 cm conusspeaker
– 16 cm coaxiale 2-wegspeaker
– 25 cm subwoofer
– 710 Watt 8-kanaals high-power versterker
Na mijn moeder afgezet te hebben reed ik weer terug en ook nu weer sloeg de benzinemotor rond de 31 km op de Tripmeter aan. Eenmaal thuis heb ik de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition meteen aan de oplaadpaal gehangen en ben wat gaan eten. Toen het weer tijd was om mijn moeder op te halen was de Li-ion accu maar amper bijgeladen dat voelt dan wel weer als een domper. Maar ach het is niet anders ik heb het er maar mee te doen. Tot nu toe heb ik amper benzine verbruikt dus die tiental kilometers dat ik wat benzine verbruik ten opzichte van een week stekkeren stellen weinig voor. Toch reed ik af en toe even volledig elektrisch onderweg en dat komt omdat de benzinemotor de Li-ion accu weer oplaadt oftewel de benzinemotor dient als generator ook wel range-extender genoemd in een auto. Alleen bij hogere snelheden (staat niet in de brochure bij welke snelheid) drijft de benzinemotor de voorwielen ook daadwerkelijk aan. Deze Mitsubishi Outlander heeft dus geen versnellingsbak of CVT zoals PHEV’s bij andere automerken maar gefixeerde Single-Speed versnellingsbakken met reductie voor de elektromotor voor en achter en voor de aandrijving van de voorwielen door de benzinemotor een ingebouwde koppeling.

HUH???
Ja inderdaad huh in kapitalen met drie vraagtekens want vandaag maakte ik echt iets raars mee dat ik in nog geen enkele testauto ooit eerder meegemaakt heb. Een Adaptive Cruise Control zet de auto compleet stil of schakelt zichzelf net voordat je de voorligger gaat raken uit zodat je als bestuurder zelf moet remmen. Meer smaken zijn er niet dacht ik… tot nu toe dan want deze auto doet het net even anders en heeft tevens de oplossing om stil te kunnen blijven staan. Zaterdag bedacht ik me dat ik helemaal vergeten was te testen of het ACC de auto volledig stil zet achter de voorligger. Toen ik ‘s middags naar mijn garage was geweest heb ik op de terugweg naar huis even dé test gedaan. De eerste paar stoplichten waren de rechtuit-stukken te kort om het ACC in te schakelen maar op de Churchilllaan had ik dan eindelijk de gelegenheid om het uit te testen. Ik reed op mijn voorligger af die stopte voor een rood stoplicht (met 1 van de 3 afstandblokjes) en de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition maakte netjes aanstalten om te gaan remmen en het ACC zette de auto uiteindelijk helemaal stil. Tenminste dat dacht ik want ineens verscheen er op het middelste display tussen de tellers “APPLY BRAKE” en meteen daarna losten de remmen en begon de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition weer te rijden. Bij het volgende stoplicht ontdekte ik de “AUTO HOLD”-knop en bedacht ik me dat dit het probleem van het weer gaan rijden op kon lossen. Het is dus heel simpel, ACC aan, de auto zelf af laten remmen en stil laten zetten, vervolgens bij “APPLY BRAKE” even op de rem trappen en je blijft netjes stilstaan. Maar waarom dit niet meteen ingebouwd (lees: ingeprogrammeerd) als het er toch allemaal opzit?

Rondje SBP
Met een Sportieve editie zoals deze Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition voel ik me verplicht om een rondje Space Business Park te doen. Eerst maar eens een rondje in de stand EV met het ESP uit want dat was met die allereerste Mitsubishi Outlander PHEV ontzettend leuk. In de allereerste bocht gebeurde er niet zoveel geks, ik reed gewoon zeer strak door de haakse rechterbocht heen. Maar goed ik had pas één bocht gehad dus op naar de vrachtwagenparkeerplaats via de lange flauwe linkerbocht. Ik gaf stevig gas en bij de vrachtwagenparkeerplaats aangekomen gooide ik het stuur hard om naar links en gaf een kickdown. Nou dat heb ik geweten zeg de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition gleed vierwieldriftend naar rechts weg én de benzinemotor sloeg voor de bocht al aan. Dat was ook wel nodig anders had ik niet genoeg vermogen gehad voor de erg leuke actie. De rechts-links-combinatie ging bijna mis omdat een auto van links mij over het hoofd zag. Tja rechts heeft voorrang maar ja niet kijken hè! Gelukkig kon ik daarna lekker vaart maken voor de haakse rechterbocht + verkeersdrempel ervoor. Normaal gesproken gaat een SUV met comfortabele dan wel normale vering/demping hier even behoorlijk dansend door de bocht heen. Zo niet deze Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition met zijn sportieve High Performance Bilstein schokdempers die lacht je als bestuurder gewoon uit. Zelfs over de hoge en allerhoogste verkeersdrempel kon ik zonder gas terug te nemen overheen vliegen. Gaaf! Helaas kwam er net een auto van links aan en dus kon ik niet plankgas geven de rotonde op en afrijden. Dat werd sowieso nog een rondje SBP dus. De vering/demping is duidelijk veel beter dan standaard waardoor je met groot gemak de grens op kunt zoeken zonder bang te hoeven zijn dat je ‘m kwijt raakt. Het tweede rondje was een stuk leuker en ik moet echt zeggen dat je voor een gewone SUV heel ver kunt gaan. De oprit bij ‘t Heen heb ik uiteraard ook nog even gedaan en die was ook erg leuk om te doen.

‘s Middags had ik met mijn zwager afgesproken om foto’s te maken en daarvoor had ik een plek uitgezocht waar we al een tijdje niet waren geweest. Stom toevallig ontdekte ik ook nog een achteraf straatje waar we al heel wat jaren niet meer waren geweest dus ik was achteraf erg blij met mijn keuze. Vooral die foto met die witte blokkendoos-huizen op een rij vind ik erg mooi en dat was uiteraard te danken aan het fraaie weer. De actiefoto’s hebben we even verderop geschoten en ook die zijn mooi geworden. Het is op één van de actiefoto’s die van de voorkant genomen is goed te zien dat zelfs bij extreem bochtengedrag de carrosserie niet extreem overhelt met dank aan de High Performance Bilstein schokdempers. Naar huis rijdend viel mij op dat we al behoorlijk wat kilometers hadden gemaakt zo binnendoor rijdend. Het scheelde natuurlijk ook dat het mooi weer was want de Li-ion accu is niet geconditioneerd en zodra de temperatuur stijgt neemt de actieradius meteen toe. Nadat ik mijn zwager thuis had gebracht ben ik zelf nog even gaan rijden totdat de Li-ion accu helemaal leeg was en de benzinemotor aansprong. Op het moment dat de benzinemotor aansprong stond de tripmeter op 51,8 km (met de verwarming uit). Na thuiskomst heb ik ‘m meteen aan de oplaadpaal gehangen en toen de Li-ion accu vol was heb ik eens gekeken wat de elektrische actieradius was met de elektrische verwarming uit en aan. Nou dat was dus een behoorlijk groot verschil. Door de nette rijstijl van mij en mijn zwager stond de elektrische actieradius op 57 km en toen ik de elektrische verwarming aanzette daalde die direct naar 41 km. Dat is een behoorlijk verlies van maar liefst 16 km en dat viel mij behoorlijk tegen.

Snelwegzuinigheidsrit 2
Zoals beloofd zou ik ook nog een snelwegzuinigheidsrit doen met de elektrische verwarming uit. Maandagavond na 19.00u is het rustig op de A44 en dus een mooie gelegenheid om even een snelwegzuinigheidsrit te doen. Na vertrek ging de verwarming meteen uit en drukte ik op de knop voor de Eco-rijmodus. Ik zou exact dezelfde route gaan rijden als donderdagavond en als ik dit keer meer dan 32,1 km zou moeten rijden dan was ik verplicht door te rijden bij de afslag naar Het Transferium en moest ik door naar Wassenaar. En het ging precies zoals ik hier schrijf want de Li-ion accu was nog net niet leeg toen ik ter hoogte van Het Corpus reed. Uiteindelijk sloeg de benzinemotor dit keer aan bij 35,0 km en dat is dus al beter dan met de elektrische verwarming aan. Tel daar de 10 procent voor de winterbanden + 20 procent voor de lage buitentemperatuur bij op en je komt op 42 km wat heel dicht bij de die 43 km WLTP-meetwaarde ligt. Omdat ik door moest rijden tot aan de Lange Kerkdam in Wassenaar besloot ik meteen maar even de mooie S-bocht naar de Papeweg mee te nemen. Helaas ging er net weer een langzaam fossiel voor mijn neus staan en daarom heb ik maar even gewacht toen het stoplicht groen werd. Ik had de rijmodus ondertussen al in de stand Sport gezet en het ESP uitgeschakeld. Middenin de linkerbocht gaf ik plankgas en dat heb ik geweten ook, de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition begon zo ongecontroleerd naar rechts te glijden dat ik wel van het gas af moest. Niet omdat ik het van mezelf moest maar omdat er een auto rechts van mij reed ik had dus geen andere keus. Het is niet de eerste keer dat me dit in deze bocht overkomt maar het is dan ook niet zomaar een bocht. Ik baalde behoorlijk dat ik de S-bocht niet vrij had maar ach dit was dan wel weer spannend.

Zuinigheidsrit werk vice versa
Door de rit op zondag wist ik dat ik op één acculading op en neer naar mijn werk zou moeten kunnen rijden. Probleem was echter dat ik ‘s ochtends en laat in de middag moest rijden en dan is de temperatuur een stuk lager dan overdag in de volle zon. Verder had ik een stuk met 70 km/u op de route en dat kost meer acculading dan 50-60 km/u rijden. Het zou dus een lastige rit worden waarbij ik heel erg netjes en dus hopelijk heel erg zuinig zou rijden. Door helemaal binnendoor te rijden via Wassenaar kon ik mijn snelheid op rond de 40 km/u houden en zo dus zo min mogelijk accu-energie verbruiken. Omdat ik wist dat ik er langer over zou doen door de lagere snelheden was ik eerder vertrokken en was het dus rustiger en kon ik ook makkelijker rustig aan doen. Soms had ik mazzel dat een auto die ik in mijn achteruitkijkspiegel zag aankomen afsloeg en verder had ik mazzel dat ik door een nieuw ontdekt weggetje een paar kilometer wat langzamer kon blijven rijden voordat ik de N44 op moest. Met mijn mini-motor (het lijkt net een brommer) kan ik een heel lang fietspad met “Auto te gast” oprijden en dan aan het einde via een heel kort stukje fietspad de N44 oprijden maar met een auto kan dat echt niet. Gelukkig was het op de N44 zo druk dat ik niet hard kon rijden en liep de Li-ion accu langzamer leeg. Op de N440 aangekomen was het gelukkig juist weer redelijk rustig zodat ik ook daar in plaats van 70 km/u een snelheid van 60 km/u kon aanhouden. Oh en die 70 km/u is de maximum snelheid en je bent dus helemaal niet verplicht die te rijden. Langzamer mag altijd! Wat wel erg fijn is aan de Mitsubishi Outlander PHEV S-Edition dat deze auto een motorrem heeft. Bovendien is de sterkte van de motorrem te bedienen met de stuurflippers wat het erg handig maakt om precies de juiste dosering in te stellen.

Als je er na verloop van tijd een beetje handig in bent geworden dan hoef je je de gewone rem vrijwel niet meer te gebruiken hooguit nog bij stoplichten. Door deze motorrem te gebruiken kun je de bochtensnelheid mooi hoog houden en verlies je zo min mogelijk accu-energie omdat je minder hoeft te accelereren dan als je de gewone rem zou gebruiken. Richting Kijkduin zijn er nog tot en met Pasen (=21 april 2019) wegwerkzaamheden dus het was wel zaak de juiste weg te kiezen met zo min mogelijk opstoppingen. Helaas bleken ze één weg alsnog te hebben afgesloten en moest ik verplicht via die waardeloze Laan van Meerdervoort. Uiteindelijk arriveerde ik op werk met exact een halfvolle Li-ion accu maar ik wist dat de terugweg 1-2 kilometer korter zou zijn dus ik moest het hoe dan ook kunnen halen op één acculading. De terugweg was echt billen knijpen af en toe maar het lukte me met veel kunst en vliegwerk en de juiste sluipweggetjes om de Lange Kerkdam in Wassenaar te bereiken. Linksaf is het dan nog een paar honderd meter naar de A44 waar ik met 100 km/u de Li-ion accu waarschijnlijk leeg zou zien lopen nog voor de afslag Leiden-Zuid. Tot mijn grote verbazing gebeurde dat niet en aangekomen bij de oplaadpaal voor mijn huisdeur had ik zowaar zelfs nog 4 km over. Op de Tripmeter stond exact 47,1 km (heen 24,2 km – terug 22,9 km).

Nederland=VKH-land
Gelukkig hoef ik op weg naar mijn werk niet over de snelweg te rijden zoals vroeger toen ik in Utrecht werkte. Donderdag moest ik om 09.00u bij de tandarts (ex-collega van vroeger) zijn en wel helemaal in Hoevelaken. Omdat ik de vorige keer zoveel oponthoud had gehad dat ik exact tot op de minuut af precies op tijd was besloot ik dit keer dik op tijd te vertrekken en iets minder dan de helft binnendoor te rijden. Ik hoopte ongeveer de helft van de rit op de volle Li-ion accu te kunnen afleggen en de rest van de rit op de benzinemotor. De avond ervoor had ik alle mogelijke scenario’s bekeken op Google Maps maar uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om binnendoor tot aan Nieuwerbrug te rijden en daarna bij Waarder de A12 op te draaien. Om 06.45u stapte ik in de auto en ben via mijn sluipweg naar de Lammebrug gereden. En ik was nog maar amper een paar 100 meter van de A4 verwijderd of de ellende begon al en dat hield ook niet meer op tot aan Hoevelaken. Op weg naar de A4 had ik de eerste bumperklever al te pakken, ik heb hem even heel hard laten schrikken en toen hield hij meteen 100 meter afstand. Daarna zag ik bijna een aanrijding met net aangereden auto’s voor mijn neus gebeuren omdat één van de vier(!) beschadigde auto’s half op de rechter rijbaan stond. Ga dan ook op de vluchtstrook staan stelletje randdebielen want zo’n zwarte auto zonder alarmlichten ziet geen hond in het donker! Daarna reed ik de oprit naar de A4/N11 op en dat ontaarde in totale horror met een bestuurder van Toyota die geen enkele keer richting aangaf en van links naar rechts door de file heen vloog en zo dacht verder te vliegen. Foutje Daan reed er ook en die heeft nogal een hekel aan dit soort zeer asociale verkeershufters. Dus toen hij ‘m bij mij er op het laatste moment zonder richting aan te geven voor gooide kon ik niet anders dan naar de vluchtstrook uitwijken en toen heb ik ‘m meteen maar ingehaald en ‘m opgesloten. Hij probeerde er daarna aan alle kanten voorbij te komen maar dat ging dus mooi niet door. Man, man wat een totale idioot zat er in die Toyota. Eenmaal op de N11 was ik ‘m kwijt want ik was net zwaar glijdend door het stoplicht ‘gereden’ toen die op oranje/rood sprong en dat redde hij gelukkig niet meer. Daarna ben ik rustig 80 km/u gaan rijden want ik was even helemaal klaar met dat Wild-West rijgedrag van al die randdebielen.

Dat ging heel lekker totdat voor de eerste stoplichten bij Alphen a/d Rijn een bestuurder van een Renault Twingo mij doodleuk rechts inhaalde (ik had hem in mijn achteruitkijkspiegel al asociaal aan zien komen rijden) en zijn auto op het allerlaatste moment – zonder richting aan te geven uiteraard – voor die van mij gooide. Ja dat moet je bij mij dus gewoon echt NIET doen. Omdat de twee stroken voor linksaf leeg waren ben ik hem voorbij gereden en heb mijn neus tussen de Renault Twingo en de auto voor hem gestoken zodat hij tegen mij aan moest rijden als hij er voorbij wilde. Dat durfde hij duidelijk niet want de Mitsubishi Outlander PHEV is stukken groter. Maar man, man waar zijn al die mensen in hemelsnaam mee bezig in de vroege ochtend #DOESLIEF? Gelukkig kon ik er bij Bodegraven af en heerlijk relaxt tot aan Nieuwerbrug binnendoor rijden. Maar ik zat nog maar net op de A12 bij Waarder of ik zag links en rechts van mij totale oorlog van allemaal knettergekke ingeblikte idioten. Bumperkleven, snijden, geen richting aangeven, veel te hard rijden afijn noem het allemaal maar op. Er werd nog net niet op elkaar geschoten (is toevallig die week gebeurd tijdens een verkeersruzie) dus wie weet wordt dat het toekomstige “Normaal” in het verkeer. Uiteindelijk geraakt ik levend en zonder schade aan de auto in Hoevelaken maar leuk is anders. Als ik dit elke dag zou moeten rijden dan kocht ik een oude Amerikaanse Humvee (=leger-Hummer) die je vroeger altijd in Duitsland op de Autobahn zag rijden. Geloof me als ik zeg dat andere automobilisten dan echt helemaal geen gekke dingen meer met je proberen uit te halen. Bij de A27/A28 aangekomen zag ik de bui al hangen en ben maar door gereden over de A12 richting Maarn. Uiteindelijk sloeg de benzinemotor aan bij 41,3 km en was de Li-ion accu leeg. Door het opladen van de Li-ion accu door de benzinemotor rij je overigens af en toe weer even elektrisch en dat gaat de hele tijd zo door totdat je de Li-ion accu weer oplaadt aan een oplaadpaal. Toen ik de benzinetank vol gooide in Hoevelaken bleek ik 435,2 km te hebben gereden. Totaal verbruik was 11,83 liter E5 = 1:36,79 over de gehele testweek en dat vind ik best netjes. Stekker je dus altijd en overal en rij je geen extreem lange afstanden dan kom je dus op een heel mooi verbruik uit.

Terug naar de baas
Toen ik ‘m na mijn tandartsbezoek terug moest brengen begon het onderweg te regenen. Bij het verlaten van de snelweg heb ik in alle bochten en op alle rotondes alleen maar gas bij gegeven in plaats zoals veel auto’s deden van het gas af te gaan. Dit was de enige dag met regen maar het was verreweg de leukste testdag. Op weg naar het benzinestation in Amstelveen kwam ik een BMW i8 Coupé en een BMW X5 tegen die mij met rijbewijskwijt-snelheid voorbij reden. Grappig genoeg kwam ik even verderop naast de BMW’s (die achter elkaar stonden) staan bij het eerstvolgende stoplicht. Ik stond op de linkerbaan en drukte voor het stoplicht de knop met heel groot “SPORT” erop in en zette het ESP uit. Bij groen gaf ik plankgas en ik gleed heel mooi door de linkerbocht heen de beide BMW’s kamperend achterlatend bij het stoplicht. Na de bocht kwamen de beide BMW’s mij weer hard voorbij gescheurd maar ik moest toch even lachen, hard rechtdoor maar in de bochten staan kamperen = Bayerische Mest Wagen.

 

Specificaties

Jaargang

2019

Carrosserie

suv

Transmissie

automaat

Aantal deuren

5 deuren of meer

Brandstof

Benzine

Type motor

Hybride

Aantal cilinders

4

Acceleratie (0-100/sec)

10,5 seconden

Topsnelheid

E-135/B-170km/u

Vermogen

B-99(135)/EV-60(82)/EA-70(95) kW (pk)/rpm

Koppel

B-211/EV-137/EA-195 nm/rpm

Cilinderinhoud

2.4/2.360 liter

Kleppen per cilinder

4

Aandrijving

all-wheel-drive

Remmen voor

Geventileerde schijven

Remmen achter

Schijven

Draaicirkel

10,6 meter

Overig

Type bekleding

Leer

Velgen

18-inch

Milieu en veiligheid

Verbruik

 

Gemiddeld verbruik

1,8 liter/100 km

C02 uitstoot

40 gram/km

Energielabel

A

Afmetingen

Lengte

4.695 mm

Breedte

1.800 mm

Hoogte

1.710 mm

Wielbasis

2.670 mm

Spoorbreedte voor

1.540 mm

Spoorbreedte achter

1.540 mm

Massa leeg

1.875 kg

Max. toelaatbare massa

2.390 kg

Laadvermogen

515 kg

Aanhanger geremd

1.500 kg

Aanhanger ongeremd

750 kg

inhoud bagageruimte

463 liter

Bandenmaat

225/55-R18

Kosten aanschaf

Kosten gebruik per maand

Getagd met , ,