Peugeot 308 SW GT 205 1.6 e-THP 2016 – autotest

Deze testauto werd ons aangeboden door Peugeot Nederland N.V.



Beetje minder (=GT min i) maar wel lekker!
Het regent, het regent Daantje én zijn motor worden nat (+ dat mijn mijn motor een week buiten moest staan bij Peugeot) en daar had ik dus geen zin in, ik heb dit keer dus de bus, de trein en de benenwagen maar gepakt naar de Amsterdam Arena. Onderweg in de trein hoorde ik dat er oponthoud was door een persoon op het spoor van Rotterdam CS naar Rotterdam Alexander. Zeg dan gewoon dat er iemand zelfmoord heeft gepleegd dan wel voor de trein is gesprongen hoe moeilijk kan dat zijn beste mensen? Tja “Beste mensen” ook weer zoiets, gelukkig zei de conductrice nog gewoon “Beste dames en heren”. Ik liep heel erg langzaam van De Bijlmer Arena naar Peugeot Nederland want ik mocht de auto pas om 09.30u ophalen. Toen ik de Peugeot medewerker vertelde over die zelfmoord op het spoor zei hij dat hij ooit een half jaar bij ProRail had gewerkt en dat één zelfmoordenaar de NS maar liefst 300.000,- euro kost. Dat is dus acht maal meer dan deze Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 waar ik een weekje ongestoord van ga genieten. Toen ik de rode Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 voor gereden zag worden moest ik weer denken aan de Peugeot RCZ R en de Peugeot 308 GTi. Oké het motorblok van deze Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 is iets gewoner dan het zeer speciale 270 Pk sterke 1.6 THP motorblok uit de Peugeot RCZ R en de Peugeot 308 GTi maar zeker niet saai. Toen ik instapte zag ik dat er ook in deze speciale Stationwagon de fantastisch zittende Alcantara stoelen met heerlijke stoelverwarming (best lekker nog met zo’n koude maartmaand) zitten. Verder viel mij meteen de fraaie knop van de versnellingspook en het fraaie kleine stuur op. Na het wegrijden stond ik na twee bochten alweer stil want ik wilde bij Honda-dealer Van Nieuwkerk even informeren of er misschien al een andere importeur was, maar helaas bleek de superirritante Belg waar ik een aantal keren mee had gemaild nog steeds op de PR-plek van Honda te zitten. Snel weer verder dus naar het zwembad in Katwijk aan Zee. Ondanks de drukte kon ik me goed positioneren bij de stoplichten voor de Amsterdam Arena. Dat was niet zo moeilijk want met nat asfalt staat heel Nederland altijd te kamperen dus met een snelle Stationwagon is dat een eitje.

In de bocht voor de Amsterdam Arena zette ik het gas er stevig op in de 2de versnelling en ik vloog perfect door de 180-gradenbocht heen zonder een stapje opzij te zetten. Logisch want het ESP stond nog aan maar gelukkig greep het ESP niet hard in. Ik had het natuurlijk uit kunnen zetten maar bij een Peugeot gaat het ESP altijd automatisch weer aan boven de 50 km/u dus dat heeft geen zin. Helemaal FOUT (gelukkig) maar daar kwam ik later die ochtend pas achter. Richting de oprit naar de A2/A9 kreeg ik een irritant snel wit busje achter me aan die ik persé voor wilde blijven naar de oprit want die rij ik altijd maar één maal en dat is na het ophalen. Gelukkig heeft dit 1.6 e-THP motorblok voldoende Pk’s – 205 om precies te zijn – en hoefde ik alleen maar even één versnelling lager te schakelen en gas te geven. Ik ben een fan van Stationwagons want die hebben namelijk een betere balans dan een hatchback. Ik reed mooi op het gas door de opritbocht, het had misschien nog iets sneller gekund maar het asfalt was nat ik kende de grens deze banden nog niet. Daarna belandde ik voor het eerst sinds jaren in een file op de A9. Dat is normaal gesproken rond deze tijd helemaal nooit maar ja pech, ik wist in ieder geval dat het maar tot de afslag Aalsmeer zou zijn. Voor mij reed een verkeershufter in een Renault Talisman want nergens richting aangeven, slalommen, een veel te hoge snelheid en bumperkleven. Iedereen, dus ook ik, maakt zich wel eens schuldig aan één van de genoemde overtredingen maar niet alle vier binnen een paar honderd meter. Gelukkig was ik ‘m door ver vooruit te kijken te slim af en moest hij achter een vrachtwagen blijven hangen en daarna achter een fossiel in een Toyota Aygo, LOL. Ik kom dit soort automobilisten zo vaak tegen dat ik wel eens denk gaat er nou echt geen lampje bij je branden dat het gewoon nergens op slaat wat je aan het doen bent? Oké ik doe ook wel eens dit soort dingen maar dan is het puur en alleen vanwege het testen, ik heb er tenminste nog een goede reden voor. Als ik echt snel wil zijn pak ik de motor wel dan hoef ik nooit achteraan te sluiten of in de file te staan.

Goooeeeeeed!
De mooie stijgende slingerbocht bij de Waterwolftunnel ging heerlijk net als de haakse bochten bij Schiphol-Rijk. Daarna ben ik uiteraard over de 1.000-drempelweg naar de A44 gereden want na de file op de A9 had ik geen zin om op de A4 de kans te lopen in een file te belanden. Ik had al gevoeld dat de vering/demping goed aanvoelt maar het bewijs dat die ook echt goed is kun je alleen maar op verkeersdrempels, snelheidsbrekers en een klinker- of kinderkopjes-wegdek voelen. En dan is het ook nog eens zo dat je op een snelheidsbreker dingen kunt voelen (bv. stickslip) die je op een verkeersdrempel niet kunt voelen en andersom (bv. veerschotels die tegen de stootrubbers slaan). De eerste verkeersdrempel voelde met 50-60 km/u heel mooi aan, dit is een auto met werkelijk uitstekende vering/demping. Daarna heb ik de snelheid steeds iets opgevoerd tot 110 km/u op het stille stuk buiten de bebouwde kom. Boven de 70 km/u begon ik een zachte “Boink” te horen maar dat kwam omdat de achterkant even los kwam en dat is heel normaal. Bij 110 km/u bleef deze Peugeot 308 SW GT 205 nog steeds mooi rechtdoor gaan, maar ik vond het welletjes want ik voelde dat een nog hogere snelheid geen zin had. Aan het einde maakte ik na de laatste verkeersdrempel nog even een strakke draai over de rotonde. Daarna ben ik richting de A44 gereden waar ik op de toerit even stevig gas heb gegeven en met 150 km/u door de flauwe bocht de snelweg op ben gereden. Omdat ik geen zin had om via Leiden Katwijk aan Zee te rijden ben ik bij Sassenheim de A44 af gegaan en binnendoor naar de N206 gereden. Dit is een listige afrit als je de snelheid erin houdt omdat het een blinde flauwe S-bocht is. Vanaf de rotonde besloot ik me netjes aan de snelheid te houden en zo min mogelijk te remmen. Ik let dan wel eens op waar en hoe lang mijn voorgangers allemaal remmen waar het totaal onnodig is. Waar ik dus nul tot hooguit twee keer rem over een afstand van slechts 5 kilometer remmen mijn voorgangers wel 20 keer of meer. En hoe moeilijk is het nou om ver vooruit te kijken op tijd het gas los te laten en indien nodig op de motor af te remmen? Dan weet je dus gewoon absoluut niet waar je mee bezig bent, in ieder geval geen autorijden maar autoprutsen. Ik zegt altijd tegen zo iemand www.watbenjedan.nl?

Vlakbij Katwijk aan Zee aangekomen besloot ik er toch maar bij het SBP af te gaan in plaats van bij ’t Heen. Gewoon even een half rondje om te kijken of deze auto wél leuk is, want de laatste testauto’s waren hier niet echt leuk. Toen ik het ESP langzaam rijdend uit had gezet en daarna harder dan 50 km/u ging zag ik dat het zowaar uit bleef. Dat beloofde dus een leuk half rondje SBP te worden dat kon gewoon niet anders. Ik reed de rotonde op en af en in de haakse rechterbocht gaf ik plankgas in de 2de versnelling waarna de Peugeot 308 SW GT 205 met doorspinnende voorwielen zonder enige vorm van onderstuur door de bocht heen vloog. Toen ik ‘m hard naar links de vrachtwagenparkeerplaats op hoekte vloog ik heel mooi perfect glijdend naar de uitgang van de vrachtwagenparkeerplaats. Dit is dan misschien wel niet zo knettervet als met de 308 GTi maar voor een gewoon uitziende Stationwagon is dit wel heel erg leuk. Na het zwemmen moest ik naar Bleiswijk voor een gesprek met iemand van de Vereniging Verkeersslachtoffers. Een leuk ritje binnendoor naar Hazerswoude-Dorp en daarna via de N209 naar Bleiswijk. Na een aangename rit zonder opstoppingen naar de A4/N11 wilde er weer iemand zelfmoord plegen maar dit keer op de weg in plaats van het spoor. Ik stuurde heel strak door de mooie blinde S-bocht naar de N11 toen ik meteen na de S-bocht heel hard in de remmen moest voor een auto die vlak voor mijn neus van rechts naar links 3 rijbanen overstak. Ik reed op de middelste rijbaan en omdat het een lange afrit is heb je nog behoorlijk wat snelheid op dat punt. Het scheelde weinig of ik was vol bij hem naar binnen gereden aan de bestuurderskant. Die bestuurder bofte dat ik én een goed reactievermogen heb én altijd met het verkeer bezig ben (ik heb en wil absoluut geen smartphone!) want anders…

3 Rijen DIK
Na de afslag naar de N11 besloot ik via Hazerswoude-Dorp naar Bleiswijk te rijden, dat is een saaie weg maar bovenop de A12 is het wel leuk. Daar sta je namelijk 3 rijen dik om rechtdoor te rijden richting Bleiswijk. En geloof het of niet maar links stond er een oud type Audi A6 naast mij en rechts een oud type BMW 5-serie. Zo’n beetje de meest verschrikkelijke proletenkarren die je maar kunt verzinnen helemaal als ze geen typeplaatjes hebben. Achteraf vond ik het dom van mezelf dat ik helemaal was vergeten de Sport-stand aan te zetten. De auto reageert dan alerter op het gas en er klinkt uit de speakers een soort racy geluidjuh, oh en alle tellers kleuren rood en Nee! het onderstel wordt absoluut niet stijver (want geen elektronische demping) zoals een wel heel erg domme autojournaliste schreef. Er zijn autojournalisten die zich er dood aan ergeren maar ik vind het wel humor zo’n nepgeluid. Voordat we 3 rijden dik voor het stoplicht op de A12 kwamen te staan reden we uiteraard met zijn drieën op het stoplicht af. Ik zag dat de Audi A6 heel laat in de remmen wilde gaan dus ik remde nog later dan later dan laat waardoor ik vol in de ABS remmen iets doorglijdend tot stilstand kwam met de alarmlichten aan. Een echte noodstop zoals ik ze altijd tijdens het testen maak gewoon omdat ik vind dat een noodstop bij het testpakket hoort. Oh en die Audi A6 stond eerder stil, altijd leuk als je in een doodgewoon uitziende Stationwagon rijdt. Daarna moest er uiteraard een sprintje worden getrokken en ik was benieuwd of ik dat zou winnen van de dikke Duitsers. Ja dus het bleken inderdaad té dikke Duitsers want ik bleef ze voor met slechts 205 Pk. Ik wil nog even opmerken dat de nieuwe Peugeot 308 SW GT in de prijslijst geen 205 Pk maar 225 Pk heeft en geen handgeschakelde 6-versnellingsbak maar een EAT8 oftewel een 8-traps automaat. Als ik heel eerlijk ben vind ik zo’n handgeschakelde versnellingsbak nog steeds het fijnst en dat is puur en alleen omdat de meeste stuurflippers niet meedraaien met het stuur. Misschien moeten ze ook maar eens knopjes op het stuur gaan maken net als bij de Formule 1 in plaats van flippers. Bij het stoplicht linksaf Bleiswijk in kon ik me even niet beheersen want die bocht ben ik zo ongelofelijk lang niet doorheen gereden. De stijgende S-bocht rechtsaf het dorp in is nog leuker en terug is tie het allerleukst maar daar had ik helaas geen tijd voor.

De navigatie stuurde me de goede richting uit maar ik was dus weer eens te haastig (of was het toch de onduidelijke navigatie?) met afslaan = een tiental meters te vroeg. Ik kwam in een doodlopend stuk terecht en moest dus weer noodgedwongen omdraaien. Het gesprek met het bestuurslid van de Vereniging Verkeersslachtoffers was interessant en uitermate triest tegelijk. In wezen ben je als slachtoffer bij de overheid ALTIJD slechter af dan de dader waar een heel peloton aan ambtenaren voor klaar staat. Iets dat ik datzelfde weekend op een keiharde manier zou ondervinden. Voor vertrek heb ik nog even naar zijn geluidsinstallatie met zeer speciale boxen geluisterd (wat een geluid zeg WOW!) van 45.000,- euro dus nog duurder dan deze auto. Op de terugweg was het feest met twee totaal achterlijke verkeershufters, dus bumperkleven op hooguit 1 meter achter de voorganger – dubbele snelheden – inhalen over een dubbele doorgetrokken streep – en meer van dat soort ongein. Het waren allebei verkeershufters uit de top 3 oftewel een Wit busje en een oude pauper-Audi. De Audi maakte het werkelijk verschrikkelijk bont want die was direct zijn rijbewijs kwijt geweest als een politieauto/motor hem tegemoet was gereden. Het witte busje kwam (veel te dicht) achter mij te zitten en volgens mij was het en getunede Ford Transit want hij was veel sneller dan ik gewend ben van witte busjes. Uiteindelijk raakte ik hem op een slimme manier kwijt. Op de rotonde vlakbij Benthuizen moest een trailer invoegen op mijn weghelft en door net even terug te schakelen en plankgas te geven kon ik nog wel ruim voor de trailer langs maar de Ford Transit niet meer. Een trailer druk je echt niet opzij dan kan je 100 maal over een verdrijvingsvlak proberen er voorbij te rijden, maar als er geen ruimte meer is het gewoon achter aansluiten. 1-0 voor de trailer en een grote glimlach op mijn gezicht. Die 205 Pk blijken dus meer dan genoeg om als het moet even snel te zijn.

Polderweggetjes
In Hazerswoude-Dorp ben ik linksaf geslagen de polder in gewoon omdat het veel leuker is over heerlijke stuurweggetjes te rijden dan rechtdoor over de N209 en de N11 met slechts 2 bochten erin. Het is altijd weer een genot om in een Peugeot plaats te nemen met hun befaamde kleine stuur. Vroeger trof je dit soort kleine stuurwielen vaker in auto’s aan en ik meen me te herinneren dat het vooral Mini’s (het oude type) waren. Toen had je nog geen stuurbekrachtiging en nu wel dus zelfs een bejaarde krijgt dit stuurwiel nog met groot gemak verdraaid. Voor de gemiddelde automobilist zal het heel erg wennen zijn maar voor mij niet meer. De eerste keer is het heel erg raar en duurt het wel even voor je eraan gewend bent maar daarna stap je in en wegwezen. De polderweggetjes richting Leiden bevatten alle soorten bochten van haaks tot flauw tot slalommen tussen de veel teveel verkeerssluizen door. Alleen al door die vele verkeerssluizen (eentje zelfs na een brug in een blinde bocht) ontstaan er lange files tijdens de ochtend- en avondspits. Welke gek dit verzonnen heeft snap ik niet want hard rijden kun je hier sowieso niet, ja misschien ’s avonds maar dan helpen die verkeerssluizen daar ook niet tegen. Uiteraard ben ik zoveel mogelijk zonder te remmen door de bochten heen gereden, dat kan heel goed want de Peugeot 308 SW GT 205 laat zich heel makkelijk en strak sturen (als je daar over klaagt dan spoor je niet) en prima op de motor afremmen. Bij Zoeterwoude-Dorp aangekomen had ik twee keuzes of direct over de N206 of via de N11/A4 naar de N206 naar Leiden. De laatste is het leukst want aan het einde zit een hele mooie afritbocht + rotonde. Ik had mazzel dat ik ondanks de drukte toch precies vooraan kwam te staan voor de stoplichten voor linksaf. Ik gaf stevig gas maar wel zo dat de banden precies maximale grip hadden en ik vloog dan ook behoorlijk hard door de flauwe rechterbocht heen. Daarna nam ik wat gas terug maar zorgde er wel voor dat ik als eerste de flauwe rechterbocht naar rotonde indook. Het was erg druk op de rotonde waardoor ik de zeer uitzonderlijke beslissing nam de buitenring van de rotonde te nemen en rustig naar huis te kruipen.

Donderdagavond moest ik voor mijn wekelijkse massage naar Voorschoten en ik besloot daarvoor een stukje om te rijden via het Transferium. Ik wilde wel eens weten hoe de Peugeot in de opritbocht naar de A44 bij Het Transferium aanvoelt. Uiteraard heb ik het ESP uitgezet. Ik stond niet vooraan maar de auto voor mij ging gelukkig snel naar rechts zodat ik de opritbocht helemaal voor mezelf had. Ik gaf stevig gas in de 2de versnelling en reed met vol doorspinnende voorbanden intussen overschakelend naar de 3de versnelling door de opritbocht heen. De Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 hield zich fantastisch en liet zich heel mooi gecontroleerd door de opritbocht heen sturen waarna ik stevig gas gaf op de A44 en even de 160 km/u aantikte. Op de Lange Kerkdam in Wassenaar aangekomen sloeg ik linksaf naar de Papelaan en grappig genoeg stond er een gewone Peugeot 308 SW voor mij bij het stoplicht. Toen het stoplicht op groen sprong vloog hij er vandoor en ik liet hem gaan waarna ik middenin de bocht in één keer plankgas gaf met het ESP uit en ik met zwaar doorspinnende voorwielen letterlijk naar hem toespoot en binnen no time naast hem reed want hij was al naar rechts gegaan. Vanwege het naderende verdrijvingsvlak heb ik netjes achter hem ingevoegd want risico lopen om niets is gewoon ontzettend dom. Daar zag ik namelijk eerder die week een fantastisch mooi voorbeeld van waar ik – sorry ik kon er niets aan doen – hartelijk om heb moeten lachen. Een mij tegemoetkomende auto nam bij een verkeerssluis voorrang terwijl dat al helemaal niet meer kon, daardoor moest hij half over de stoep rijden om mij te kunnen passeren maar toen hij weer terug de weg op wilde rijden raakt hij met zijn band de punt van een aflopende stoeprand van een uitrit met een lekke band als gevolg. God straft verkeershufters gelijk da’s wel duidelijk!

Zuinig en heel erg NIET zuinig
De volgende dag besloot ik een zuinigheidsrit te maken want de laagste verbruikswaarde vond ik wel erg positief namelijk 1:21,74. Ik herinner me dat ik met de Peugeot RCZ R 1.6 THP 270 Pk een betere score – 1:20,53 – haalde dan de opgegeven verbruikswaarde van 1:19,61. Na het aftanken reed ik zowaar zonder te remmen de N206 op want het is rond de onbemande tankstation altijd behoorlijk druk vanwege de ernaast gelegen Appie. Op de N206 ging de cruise control er stante pede op maar ik heb wel nog even een vrachtwagen ingehaald want als ik daar tot aan De Zilk achter moest blijven hangen nee lamaar! Uiteraard had ik weer de nodige net-niet-bumperklevers achter me hangen maar de meesten gingen er gelukkig tussentijds af voor De Zilk. In de haakse bocht ter hoogte van De Zilk had ik weer de grootste lol vanwege een petje in een oude Opel die het van geen kanten trok in die bocht. Maar ja de uitstekende vering/demping zorgt ervoor dat de 18-inch Michelin Pilot Alpin banden rondom een overdosis aan grip hebben. Na de bocht ging ik netjes 60 km/u rijden en dus zat-ie even later weer op mijn bumper en weer even niet en weer even wel etc. Op de bomenweg had ik eindelijk weer eens het geluk van helemaal niemand voor mij. Ik stuurde op de ter plekke geldende maximum snelheid door de slingerbochten heen. En zelfs met die lage snelheid zijn er nog mensen die constant op het rempedaal trappen. Ik sloeg linksaf richting Bentveld en omdat het een rustig stuk is tot aan de Zandvoorterlaan (die overigens na Bentveld Zandvoortselaan heet) heb ik even uitgetest wat de minimum snelheid van de cruise control is. Die bleek 40 km/u te zijn en toen ik het ESP uitzette bleef de cruise control gewoon geactiveerd. Richting de boulevard rijdend nam ik eens even de tijd om het interieur rustig te bekijken want daar had ik mezelf nog helemaal geen tijd voor gegund. Het ziet er allemaal mooi uit alleen had ik die nieuwe volledig grafische i-Cockpit van de 3008/5008 wel mooier gevonden.

Over de stoelen kan ik kort zijn, die zitten fabuleus lekker en zijn perfect handmatig – net als het stuur – af te stellen net als de hoofdsteun. Denk nou niet dat zoiets heel normaal is want in de Mitsubishi Eclipse Cross stond de bestuurdersstoel met mijn slechts 1 meter 83 reeds in de achterste stand. De 6-versnellingsbak schakelt heerlijk alleen vind ik een sportieve 6-bak met kortere slagen beter bij deze auto passen. Wat betreft de bediening van het display kan ik kort zijn die is duidelijk en overzichtelijk. Er zit behalve een achteruitrij-camera ook een birdview-monitor op en dat is best handig bij bv. een drukke supermarkt met smalle parkeerplaatsen. Bij de Zandvoortse boulevard aangekomen moest ik remmen voor een voetganger en daarna nog een keer en nog een keer en nog een keer etc. Kortom die nul keer remmen kon ik op mijn buik schrijven! Ik heb de rit uiteindelijk met een kater uitgereden want zo vaak moeten stoppen is niet leuk. Of dat ook de oorzaak is geweest van het hogere dan opgegeven verbruik weet ik niet maar het zou zomaar kunnen. Ik kwam uit op een verbruik van 1:18,4 in plaats van de opgegeven verbruikswaarde van 1:20,83 terwijl ik ongelofelijk netjes heb gereden. Omdat het lekker stil was op de weg – en dus ook vast en zeker op het SBP – besloot ik na de zuinigheidsrit een rondje Space Business Park te doen. Ik besloot eerst een rondje met het ESP aan te doen en daarna één met het ESP uit. Het rondje met het ESP was grappig maar voor een testrijder gapend saai, tijd dus voor een leuk rondje met het ESP uit. Ik ben daarvoor helemaal terug gereden naar het begin want de eerste haakse rechterbocht is veel te leuk.

Na een 360-gradendraai op de mini-rotonde ging ik er eens goed voor zitten. Veel mensen vinden mijn rijden-op-de-grens-rondjes over het Space Business Park grote onzin (lees: totaal overbodig) maar die mensen kan ik sinds vorige week om hun oren slaan met keihard bewijs dat mijn manier van testen volgens een befaamde Franse wetenschappelijk onderzoeker van “Automotive software” juist die software bugs eruit kan halen die autofabrikanten over het hoofd hebben gezien. Ze testen teveel componenten los – dus buiten de auto – en/of in simulatoren en veel te weinig in ‘real use’ op de weg dus zoals ik doe. Hij schrijft letterlijk: “There is no better way to test a product other than testing it in the way that it will be used. The major number of bugs detected by the end-users of a software product is related to specific operations or successions of operations recurrently performed on the software in real use.” Toevallig heb ik eind maart net een artikel gepubliceerd op het Belgische blog Doorbraak.be over gevaarlijke software in auto’s. Waarom in België? Wel de Nederlandse pers is wat mij betreft zo dood als een pier en kun je bestempelen als 100 procent pure Hoernalistiek in plaats van Journalistiek. Als je als krant/journaal/actualiteitenprogramma geen kritiek meer levert op bv. de Sleepwet maar doodleuk artikelen publiceert namens de regering om toch maar vooral “Voor” de sleepwet te stemmen. Kijk even “Lubach op Zondag” terug van 18 maart 2018 die aflevering was werkelijk hilarisch. Het rondje SBP met het ESP uit was ongelofelijk leuk en lekker dankzij de uitstekende wegligging van deze Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205. Ondanks dat er geen mechanisch of elektronisch sperdif aanwezig is laat-ie zich perfect op het gas sturend met doorspinnende voorwielen door de bochten en over de rotondes heen sturen. Uiteraard moest ik ook nog even door de opritbocht bij ’t Heen en dat ging wel zo lekker alhoewel ik bijna uit de bocht vandaan nog even dreigde weg te breken maar daar had ik snel onder controle. Oh voor ik het vergeet, tijdens twee rondjes gassen op het SBP van slechts 5,4 kilometer verbruikte ik net zoveel benzine als tijdens de zuinigheidsrit van 69,8 kilometer.

Fotoshoot – kofferset – ziekenhuis – politiebureau
Het was misschien wel de raarste zondag uit mijn leven want het liep totaal anders dan ik gedacht had. Aan het einde van de ochtend ben ik foto’s gaan schieten met mijn zwager en daarna ben ik naar mijn garage gereden om de Samsonite kofferset te fotograferen. Er pasten meer koffers in dan ik op grond van mijn betrouwbare blauwe ogen gedacht had.

Samsonite kofferset
Met hoedenplank: 3×70-liter + 1×33-liter + 4×13-liter
Zonder hoedenplank: 3×70-liter + 2×50-liter + 4×33-liter + 2×13-liter

En toen dacht ik kom het is mooi weer ik ga mijn Yamaha Fazer 600 even uitlaten want die staat anders te lang stil. Ik rij namelijk op mijn mini-motor (verbruik 1:55) naar werk dan verdien ik tenminste op mijn reiskosten. Ik reed richting richting Katwijk aan Zee en bij Holiday Inn aangekomen sloeg ik rechtsaf naar de A44. Toen ik op de dubbele voorsorteerstrook voor linksaf reed werd ik tot tweemaal toe bijna aangereden door een wit bestelbusje (verkeershufter nummer 1). Ik toeterde waarna de man me weer bijna aanreed en door gas te geven kon ik om hem heen rijden waarna ik een meter of 10 voor hem stil ging staan, want hij was intussen ook stil gaan staan. Ik wijs met mijn vingers naar mijn ogen zo van kijk even uit je doppen blinde. Vervolgens werd de bestuurder heel erg boos dat ik dacht wat wil je nou mafkees jij rijdt bijna tweemaal tegen mij aan. Ik stapte van mijn motor af en liep op het witte bestelbusje af. De bestuurder ging totaal uit zijn plaat en er viel niet mee te praten. Ik dacht laar maar zitten ook en liep terug naar mijn motor en stapte weer op.

Ik keek naar de bestuurder van het witte bestelbusje en het schoot nog door mijn hoofd: “Dat gaat hij niet doen!” Maar hij deed het wel, de bestuurder gaf gas en reed me frontaal van mijn motor af en vluchtte. Gelukkig werd hij klem gereden door een andere automobilist die de politie belde waarna de bestuurder – een bejaarde man van een jaar of 70 – werd gearresteerd en ook werd zijn rijbewijs direct ingenomen. Naast een dik en opzwellend onderbeen en enkel (mijn been had klem gezeten tussen de bumper van het bestelbusje en mijn motor) had ik ook nog twee gekneusde handen en een behoorlijke pijn in mijn nek gek genoeg maar dat komt omdat je je spieren aanspant op het moment van de klap. Ik ben overigens gewoon op de motor naar huis gereden want ik was absoluut niet van plan 380,- euro eigen risico voor een ambulance te betalen. Daarna heeft mijn zwager mij naar het ziekenhuis gebracht (uiteraard de huisartsenpost die we van tevoren gebeld hadden = geen eigen risico) waar bleek dat er gelukkig niets gebroken was, want een röntgenfoto in het weekend is ook de hoofdprijs en dan was ik alsnog mijn eigen risico kwijt geweest. Het is dus maar goed dat ik altijd motorkleding (=leren overal + handschoenen + motorlaarzen) draag want anders was mijn enkel waarschijnlijk gebroken of verbrijzeld geweest. Dat was een wel heel vreemd en voortijdig einde van een test. Gelukkig had ik de Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 uitgebreid getest dat was dan weer mazzel. Vrijdagochtend heeft iemand van Peugeot Nederland de Peugeot 308 SW GT 1.6 e-THP 205 bij mijn moeder thuis opgehaald want ik ben gewoon naar werk gegaan met mijn Renault Twizy omdat ik daar alleen mijn rechtervoet nodig had. De koppeling intrappen en schakelen lukte niet met mijn linkervoet dat deed teveel pijn.

Zand geen rook
Opmerking: Op een paar actiefoto’s lijkt het alsof er rook onder de banden vandaan komt maar dat is dus fijn zand wat op het asfalt ligt van het industrieterrein Klei-Oost. Ik kreeg daar al eerder ook al opmerkingen over met betrekking tot de foto’s van de Peugeot 308 GTi maar toen ging het om pekel. Sommige dingen zijn dus niet wat ze lijken te zijn.

 

Specificaties

Jaargang

2016

Carrosserie

Stationwagon

Transmissie

Handgeschakeld

Aantal deuren

5 deuren of meer

Brandstof

Benzine

Type motor

Otto

Aantal cilinders

4

Acceleratie (0-100/sec)

7,6 seconden

Topsnelheid

235km/u

Vermogen

151(205)/6.000 kW (pk)/rpm

Koppel

285/1.750 nm/rpm

Cilinderinhoud

1.6/1.598 liter

Kleppen per cilinder

4

Turbo

Turbo + intercooler

Aandrijving

Voorwielaandrijving

Remmen voor

Geventileerde schijven

Remmen achter

Schijven

Draaicirkel

11,2 meter

Overig

Type bekleding

Alcantara

Velgen

18-inch

Milieu en veiligheid

Verbruik

 

Bebouwde kom

7,6 liter/100 km

Snelweg

4,8 liter/100 km

Gemiddeld verbruik

5,8 liter/100 km

C02 uitstoot

134 gram/km

Energielabel

D

Afmetingen

Lengte

4.585 mm

Breedte

1.804 mm

Hoogte

1.471 mm

Wielbasis

2.730 mm

Spoorbreedte voor

1.559 mm

Spoorbreedte achter

1.553 mm

Massa leeg

1.290 kg

Max. toelaatbare massa

1.880 kg

Laadvermogen

590 kg

Aanhanger geremd

1.300 kg

Aanhanger ongeremd

695 kg

inhoud bagageruimte

610 liter

Bandenmaat

225/40-R18

Kosten aanschaf

Kosten gebruik per maand

Getagd met ,